در یک اقدام جنجالی و غیرمنتظره، دانشگاه فرهنگیان با صدور بخشنامهای تازه، محدودیتهای شدیدی برای پذیرش نابینایان ایجاد کرده است. این تصمیم نه تنها به چالشهای موجود در نظام آموزشی کشور دامن میزند بلکه موجی از ناامیدی و خشم را در میان داوطلبان نابینا به وجود آورده است.
تبعیضی دیگر در نظام آموزشی
با وجود قبولی تعدادی از داوطلبان نابینا در آزمون و مصاحبه، این بخشنامه جدید بهطور ناگهانی آنها را از ادامه تحصیل در رشته معلمی محروم کرده است. این اقدام نه تنها حقوق برابر این افراد را نادیده میگیرد بلکه به نوعی تبعیض سیستماتیک علیه نابینایان محسوب میشود. آیا این تصمیم بخشی از یک سیاست گستردهتر برای محدود کردن فرصتهای شغلی نابینایان در کشور است؟
تجربه و شایستگی این افراد در حوزه آموزش و پرورش باید مورد توجه قرار گیرد، اما به نظر میرسد که تصمیمگیران در دانشگاه فرهنگیان به جای تمرکز بر توانمندیها، به محدودیتهای جسمی توجه بیشتری دارند. این در حالی است که نابینایان نیز میتوانند با آموزش و پرورش درست، به معلمانی موثر تبدیل شوند.
