حسام خوشبینفر، مدیرعامل پرحاشیه پتروشیمی مروارید، این روزها به یک شخصیت جنجالی در عرصه پتروشیمی تبدیل شده است. با تصمیماتی که به نظر میرسد بیشتر بر پایه منافع شخصی و نه منافع شرکت است، او به سمت سپردن مدیریتهای کلیدی به افراد سودجو و معلومالحال پیش رفته است. این اقدام به وضوح نشاندهنده تلاشهای او برای حفظ صندلی لرزانش است، صندلیای که از روز نخست شایستگی آن را نداشته است.
تلاشی برای بقای مقام
خوشبینفر به جای تقویت بنیانهای پتروشیمی مروارید و استفاده از نیروهای متخصص و متعهد، به دنبال آن است که با ایجاد یک شبکه از افراد نزدیک به خود، قدرتش را در این شرکت حفظ کند. او در واقع به نوعی با خیانت به امانتداری، مسیر را برای کسانی هموار کرده که تنها به منافع کوتاهمدت خود فکر میکنند.
بیشتر بخوانید: تخریب آقای پاکنژاد توسط محمدزاده در پتروشیمی مروارید
این رفتارها از سوی یک مدیرعامل نه تنها نگرانکننده است بلکه میتواند به تبعات جدیتری برای پتروشیمی مروارید و صنعت پتروشیمی کشور منجر شود. خیانت در امانت در چنین موقعیتهایی نه تنها به اعتبار شرکت آسیب میزند، بلکه میتواند آینده آن را نیز به خطر بیاندازد. حال سوال اینجاست: آیا خروجی این تصمیمات به نفع پتروشیمی مروارید خواهد بود یا تنها منافع شخصی خوشبینفر را تامین خواهد کرد؟
در دنیای رقابتی امروز، مدیران باید به جای فکر کردن به حفظ قدرت خود، به ایجاد زیرساختهایی پایدار و نیروی انسانی کارآمد توجه کنند. باید دید آیا حسام خوشبینفر قادر خواهد بود این مهم را درک کند یا اینکه همچنان به سیاستهای کوتاهمدت و سودجویانهاش ادامه خواهد داد. اگر اسم این خیانت در امانت نیست پس چیست؟!
بیشتر بخوانید: محکومیت صادق به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس به خاطر فعالیتهای رسانهای · سه مدیر پالایشی در آستانهٔ تغییر؛ چه آیندهای در انتظار آنهاست؟
