آیا این واقعاً مدیریت صحیحی است؟ پتروشیمی مروارید، معروف به لیان شاپو، به تازگی در کانون توجهات قرار گرفته است. مدیر حراستی این پتروشیمی که در شش ماه گذشته حتی یک روز هم به عسلویه نرفته، در دفتر تهران مشغول به جذب نیرو است. این مدیر، با نام «مهدی علیزاده»، به نظر میرسد که از قواعد و اصول مدیریتی فاصله گرفته و به رفتارهایی غیرقابل قبول متوسل شده است.
هزینههای میلیاردی و زندگی لاکچری
علیزاده به جز جذب نیرو، با استفاده از منابع مالی پتروشیمی، حقوق و مزایای کامل عسلویه را دریافت کرده و همچنین خودروی دنا صفر و موتورسیکلت لاکچری هوندا را زیر پای خود قرار داده است. این نوع رفتار نه تنها غیرحرفهای به نظر میرسد، بلکه نگرانکننده نیز هست. در این شرایط، سوالات زیادی دربارهٔ میزان توجه به سرمایهگذاران و بازنشستگان مظلوم نفت ایجاد میشود.
بیشتر بخوانید: فاسدان حراست: بحران ۳ میلیارد دلاری در انتظار افشاگری!
وضعیت از این هم بدتر میشود؛ علیزاده برای سفر هفته آینده به نمایشگاه چین، چند میلیارد تومان هزینه را بر دوش شرکت گذاشته است. این هزینههای گزاف در حالی صرف میشود که بازنشستگان نفتی، برای تأمین معیشت خود با مشکلات بسیاری روبهرو هستند.
جناب آقای سخاوت اسدی، آیا واقعاً اینگونه قرار است از سرمایه و سفره بازنشستگان مظلوم نفت حمایت شود؟ آیا این اقدامات نشاندهندهٔ سوءمدیریت و بیتوجهی به حقوق کارگران و بازنشستگان نیست؟
پتروشیمی مروارید در حالی به عنوان یک نهاد اقتصادی مهم شناخته میشود که حالا با این نوع مدیریت و هزینههای غیرضروری، اعتبار خود را به خطر انداخته است. آیا زمان آن نرسیده که به این وضعیت رسیدگی شود و حقوق کارگران و بازنشستگان مورد توجه قرار گیرد؟
بیشتر بخوانید: مهدی کیهانفر و شبکه مالی چندلایه: رازهای نهفته در امارات و کانادا · مهدی عبوری: ماندن یا رفتن در هیئتمدیره اهداف؟
